2. Hukuk Dairesi Esas No: 2021/2183 Karar No: 2021/4397
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2021/2183 Esas 2021/4397 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Davalı-davacı kadın tarafından açılan yardım nafakası davası sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen ret kararı, erkeğin davasının kabulü, yoksulluk nafakası ve tazminat miktarları ile birleşen yardım nafakası davasında verilen kararın temyizi için davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir. Mahkeme, davalı-davacı kadının bazı temyiz itirazlarını yersiz bulmuştur. Ancak tarafların ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında, kadın yararına takdir edilen tazminat fazla değildir. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi dikkate alındığında daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekir. Sonuç olarak, bölge adliye mahkemesince verilen ret kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur. Kanun maddeleri ise Türk Medeni Kanunu maddesi 174/1 ve 174/2, Türk Borçlar Kanunu maddeleri ise 50 ve 51'dir.
2. Hukuk Dairesi 2021/2183 E. , 2021/4397 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, erkeğin davasının kabulü, yoksulluk nafakası ve tazminat miktarları ile birleşen yardım nafakası davasında verilen karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu"nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu"nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi ret kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.03.06.2021 (Prş.)